arkadaşımla fazlasıyla ihtiyaç duyduğum bir sohbet gerçekleştirdim az evvel. buradan bol bol öpücüklerr..
bana dair çıkarımlar yaptık. çok iyi hissettirdi. hayatımızda birçok kişiyle tanışıyoruz sevdiklerimiz de var ama kendimizi tanıyıp sevmek sanıyorum en zor nokta.
haydi çocukluğumuza ineliim veya ailenizi ele alalım. tam olarak konumunuz ne? sözleriniz ve davranışlarınız ne derece etkili? arkadaş ortamızda farklılık gösteriyor mu? nerede huzur buluyorsunuz? 'o' kişi, cidden 'o' kişi mi? gücünüz nereye kadar yeter? peki ya sabrınız?
düşünüp duruyorum. şu an beni ben yapan şeyler nasıl oluştu. ne tarz bir düşünce vardı ortada ve ben onu düşünüp inanır oldum. davranışlarımız kendi kendine gelişmiyor, tetikleyen bir şeyler var. ne olduğuna kafa yorar oldum ben de.
uzun deneme yazıları yazmak istemedikçe bunu yaparken buluyorum kendimi. belki de takmasam böyle bir şey olmayacak, bilmiyorum.
biraz bir şeylerin kökenine inmek istiyorum. bazen çok uğraştırıyor, çok önemsiyorum bu yaşamak işini. bazen de bir o kadar umursamaz oluyorum. önceki yazıda da geçtiği gibi allah standarttan ayırmasın :')
bu konuları gündelik yaşamda nasıl işliyorum ondan bahsetmek istiyorum. öncelikle günlük tutmak.. dünyanın en iyi rutini olabilir bunu ayrıca konuşmalıyız. şükür defterim var ara ara açtığım. harika bir kardeşim var her konuyu gündem edip tartışabildiğim. beynimde neon ışıklarla donatılmış 'neden' yazılı bir tabela var. devamı da bende kalsın.
çok amaçsız bir yazı gibi oldu bu. kapatıp uyumalıyım, otuz iki saat oldu uyanalı.
