(14.12.22 tarihinde yazarlık atölyesinde vincent van gogh'un bedroom in arles tablosunu kurgu içinde betimleme çalışması yaptık, ben de burada saklamak istedim :) )
Bitmesi Gereken Hikayeler
Sevgili
Mr. Ghost;
Nasılsın? Umarım iyisindir ve her
şey yolundadır. Geleceğin gün yaklaştıkça içim kıpır kıpır oluyor. Mektubunu
aldım, her cümlesini ezber ettim. Yarım kalmış hikayelerden dem vurmuşsun… Bir
şeyleri bırakmak çoğu zaman kolay değil farkındayım ama bunu birlikte
aşacağımıza tüm içtenliğimle inanıyorum.
‘’Çatı katı senin olur, üçgen
kısımları camekan ve karşılıklı duvarları kitaplıklarla donattım.’’ demiştim
ama ‘’Farelerin arasına mı atacaksın beni?’’ demişsin. Bence evin en güzel
yeriydi orası ama seni kıracak da değilim. Şimdi misafir odasını senin içi
düzenlemeye başladım. Duvarlara açık bir mavi vurdum, için huzurla dolsun diye.
Keşke resmim güzel olsaydı da mektubumun sonuna resmedebilseydim. Bu oda benim
için önemli bir yer tutmaya başladı. Sanki tüm hikayelerimizi noktalayıp
yenisine sayfa açacağımız bir sığınak gibi geliyor.
Yerler açık renk ahşap. Adımların
biraz ses yapabilir. Burada tüm evlerin döşemeleri böyledir, zamanla alışırsın. Büyükçe bir yatak yerleştirdim köşeye. Geçen çarşıya inerken bir dükkan gördüm, rengarenk
tablolar dizmişlerdi raflara. Hemen odan için almak istedim, boş duvarların
ruhsuzluğundan yakındığını biliyorum. Karar vermek zorlaşınca sevdiğin iki
ressamın portresini ve birkaç sevebileceğini düşündüğüm tabloyu alıp astım,
geldiğinde görürsün artık. Diğer köşeye de masa yerleştirdim, elbette tek
sandalyeyle yetinmedim. Bir sandalyeyi de kenara koydum, bol bol rahatsız
ederim ayakta kalmayayım dedim. Bu oda biraz arada kalmış gibi. İki kapı
açılıyor; biri koridora, diğeri salona. Merak etme; salondan direkt koridora
geçiş var, bunun için odanı kullanmayacağım. Ah, neyse. Sen gel de bunları yüz
yüzeyken konuşuruz.
Elimde olsa üzüntünün hiç olmadığı
bir yere götürürdüm seni, demiştin. Her şey zıddıyla var olur, diyip
imkansızlığından bahsetmiştim. Bu isteğine kendimi çok kaptırmış olacağım ki
bunu senin için yapmak istiyorum. Hiçbir kederin içeriye giremeyeceği; tüm
derdini, sıkıntını kapının ardında bırakacağın küçük, sevimli bir mekanımız
olacak. Henüz oldu, diyemiyorum çünkü varlığının olmaması en büyük eksik.
Kendimce bir şeyler karalayacağım, umarım senin için de bir fikir olmuş olur. Bir
an önce kavuşmamız dileğiyle, kendine çok iyi bak!
tubii