altı gün önceydi, lavaboda ellerimi yıkarken fırçalıkta tek başına kalmış diş fırçasıyla uzun süre bakıştım. daha dün gece beş tane olması düşüncelerimi meşgul etti.
evet, evde tek kaldım. şimdiye kadar tek başıma geçirdiğim gecem olmamıştı. kendi halimde de mutlu olabileceğimi düşünürdüm, haklıymışım lakin düşündüğümden de farklıymış.
benim bu geçirdiğim günler pek yalnız sayılmaz gerçi. her ne kadar fiziken olmasa da elimdeki telefon sosyalliğimden bir şey kaybettirmiyor. zaten ilk günlerime arkadaşım eşlik etti <3
sabah kahvaltı hazırlarken sevdiğim bir podcast kanalını açtım, dinlemediklerim arasında gezinirken 'yalnız mısın?' başlığı dikkatimi çekti. linki de bırakayım, ben sevdim.
https://open.spotify.com/episode/75SYXI3z6W4iZ1tjhBYm48?si=653d59f72ca64a75
'altı üstü bir kişiyim ya' demeden bir çaydanlık çay demledim kendime, normalde çok fazla çay içmeyen ben günlerimi hazır atlatmalık şeylerle geçirmek istemedim. hatta önceki gün arkadaşımla mantı yapmıştık, belki biraz basite kaçılabilir abartmış olabiliriz öaxçnşmçm.
sanki kolaya gidip basit şeyler yapsam kendime olan sevgim ve saygım tehlikeye girecekmiş hissi sardı beni. yine aynı nedenle her gün evi süpürdüm, topladım, temiz tuttum. belki değil büyük ihtimalle annemler evde olsaydı bu kadar umrumda olmayacaktı.
ilk gün 'ben de gitse miydim, onlara takılsa mıydım?' diye düşündüm ama kısa sürede doğru bir karar olduğunu anladım. evde tek kalmadan bunları bilemeyecektim. kendimi tanıma noktasında bir adım attığımı hissediyorum.
şimdi gelelim yalnızlık konusuna. tek olmak ve yalnız olmak çook farklı iki kavram. tek olan herkes yalnız olmadığı gibi yalnız olan herkes de tek değildir. 'kalabalıklar içindeki yalnız' tabiri her geçen gün yaygınlaşıyor. eğer yalnızsanız ve bu yalnızlık kendi tercihinizse çok şanslısınız :') bu tercihte bulunamayan veya zorunlu istemsiz yalnızlığa maruz kalan milyonlar var.
yalnızlık bakanlığını kuran ülkeler var, dünya çapında tek yaşamaya yönelim her geçen gün artıyor. her zaman olduğu gibi ülkemizde bu duruma bakış açısı farklı. sanki yalnızlığı seçemezmişiz gibi. eğer biri tek kalıyorsa, tek başına bir şeyler yapıyorsa sanki kendi isteğiyle olamazmış da buna mecbur kalmış gibi düşünülüyor.
elbette insan sosyal bir varlık gün içerisinde birçok kişiyle isteyerek ya da istemeyerek iletişim ve etkileşim halindeyiz. fakat bazı düşünceler öylesine kalıplaşmış ki aksini iddia hakkımız yok. dert yanma kısmına geçmeyeceğim bugün, moralim iyi şu an bozmaya gerek yok. :d
yalnızlık temalı şarkılarımızı da derledim ama paylaşmak için biraz daha bekleteceğim, şimdilik bu kadar :)
